ستاره‌ی مشرقی

نویسنده: شماره: 94
فیلم خفه‌گی یک فیلم سینمایی است؛ یا بهتر بگوییم، دیدن خفه‌گی در سالن تاریک و بر پرده‌ی عریض سینما، تجربه‌ی متفاوتی برای تماشاگران رقم می‌زند. بخش زیادی از بار تأثیرگذاری این فیلم روی دوش بازیگران فیلم است....
فیلم خفه‌گی یک فیلم سینمایی است؛ یا بهتر بگوییم، دیدن خفه‌گی در سالن تاریک و بر پرده‌ی عریض سینما، تجربه‌ی متفاوتی برای تماشاگران رقم می‌زند. بخش زیادی از بار تأثیرگذاری این فیلم روی دوش بازیگران فیلم است. در طول تاریخ سینما خیلی از بازیگران از تئاتر به سینما ‌آمدند. و البته سال‌ها گذشت تا برای فیلمسازان و حتی تماشاگران، تفاوت بازی تئاتری و سینمایی جا افتاد. اما باید گفت میان بازی تلویزیونی و بازی سینمایی نیز تفاوت‎هایی است؛ تفاوت‎هایی که ظاهرا در سینمای ما هنوز کسی اطلاع دقیقی از کم و کیف آنها ندارد. اما سازندگان و بازیگران فیلم خفه‌گی به این تفاوت‌ها توجه داشته‌اند.
در سینمایی که آثارش به‌طور عمده با نگاهی به فروش در شبکه‌ی خانگی ساخته می‌شوند، تولید فیلم سینمایی به‌خودی‌خود یک حرکت مخاطره‌آمیز و ارزشمند است. چرا که به دلایل زیادی از جمله سرمایه‌ی اندک و سالن‌های غیراستاندارد، اغلب فیلم‌های سینمای ما تلویزیونی هستند و نه سینمایی. خفه‌گی یک فیلم سینمایی است و بازی در چنین فیلمی سختی‌های خودش را دارد. وقتی تولید فیلم‌های به واقع سینمایی، در سینمای ما این‌قدر کم است، طبیعتا تجربه‌ی ‌ذخیره‌شده در مورد بازی در چنین فیلم‌هایی هم ناچیز است. الناز شاکردوست و البته کارگردان خفه‌گی به ریسک بزرگی دست زده‌اند. این فیلم به‌راحتی می‌توانست به یک فیلم مسخره و بلاتکلیف تبدیل شود اما این اتفاق نیفتاده است. خفه‌گی فیلم نسبتا آبرومندی است و در این آبرومندی، بازیگران فیلم و به‌خصوص الناز شاکردوست نقش اساسی داشته‌اند....